Dziennikarka i prezenterka
telewizyjna, z wykształcenia slawistka i historyk sztuki po studiach
humanistycznych na Uniwersytecie Karola w Pradze.
Pracę zawodową rozpoczęła w Polskiej Akademii Nauk, później były
Pracownie Konserwacji Zabytków, następnie Polskie Radio (z którym nadal
współpracuje), od lat - w Telewizji Polskiej.
Była w pierwszej ekipie Teleexpressu. W telewizyjnej Dwójce jest do
dziś. Przygotowywała i prowadziła m.in. Magazyn 102, Telewizję
śniadaniową, Telekonferencje, Spięcia, Jazdę kulturalną, Zobacz to,
Pytanie na śniadanie.
Zrealizowała dziesiątki reportaży z wydarzeń kulturalnych w Polsce i na
świecie. Relacjonowała m.in. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w
Gdyni, Festiwal Filmowy w Cannes, Międzynarodowe Targi Książki we
Frankfurcie, Festiwal Dialogu Czterech Kultur w Łodzi, Festiwal Kultury
Żydowskiej w Krakowie, Festiwal Polskich Filmów w Los Angeles,
Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina w Warszawie.
Otrzymała srebrny medal Zasłużony Kulturze Gloria artis i Medal
Powstania w Getcie warszawskim im. Mordechaja Anielewicza. Posługuje
się tytułem Mistrza Roz - Mowy Polskiej. Jest srebrnym Asem Polskiego
Klubu Biznesu, nosi Złotą Perłę. Wielokrotnie nominowana do Telekamer.
Dzięki rodzicom (ojciec był m.in. wiceministrem kultury i ambasadorem)
dobrze się czuje w kulturalnym i dyplomatycznym towarzystwie.
Uwielbia rozmawiać, umie słuchać. Jeździ na nartach z radością,
samochodem - szybko, a konno - w marzeniach. Uważała się za city girl,
ale od czterech lat mieszka na wsi.
Jej córka - Maria Niklińska - jest aktorką.
Koziorożec.
Tancerka, pisarka, aktorka
estradowa i teatralna. Dzieciństwo spędziła w Łodzi, tam uczęszczała do
szkoły baletowej. Do Warszawy przeniosła się w 1933 roku. Pracowała w
teatrzyku „Cyganeria”, później Fryderyk Jarosy zaangażował ją do
zespołu „Cyrulika Warszawskiego”. Tam poznała swojego późniejszego
męża, doskonałego satyryka, Jerzego Jurandota.
Po II wojnie światowej zaczęła pisywać felietony do „Przekroju” i
"Szpilek", pisywała także monologi i skecze. Jej teksty wykonywali:
Irena Kwiatkowska, Hanka Bielicka, Edward Dziewoński, Adolf Dymsza,
Bogumił Kobiela, Alina Janowska, Magdalena Zawadzka, Krzysztof
Kowalewski, Wiktor Zborowski. Przez wiele lat Stefania Grodzieńska
pracowała też w Polskim Radiu, a przez kilkanaście lat w redakcji
rozrywki TVP, gdzie m.in. stworzyła pierwszy polski serial emitowany na
żywo – „Szklana niedziela”.
Jest autorką m.in. kilkunastu zbiorów felietonów, takich jak "Jestem
niepoważna", "Brzydki ogród", "Felietony i humoreski", "Plagi i
plażki", "Rozmówki" oraz książek biograficznych - wspomnień o Fryderyku
Járosym pt. "Urodził go Niebieski Ptak", "Wspomnień chałturzystki",
"Już nic nie muszę", "Kawałki żeńskie, męskie i nijakie".
Urodzony w Starogardzie Gdańskim
(1977), ukończył Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych
Uniwersytetu Warszawskiego. Autor książki "Rozum spokorniał - Rozmowy z
twórcami kultury" (2000). Jej bohaterami byli m.in. Krzysztof
Piesiewicz, Krystyna Feldman, Ryszard Horowitz, Nina Andrycz, Jerzy
Maksymiuk, Hanna Krall, Zdzisław Beksiński, Stefan Chwin, Anna Seniuk i
ksiądz Jan Twardowski. W 2001 roku została opublikowana książka "Nauka
a polityka - Dziwne losy filozofii prawa w Polsce", do której autor
przeprowadził rozmowy ze znanymi naukowcami i myślicielami. Współautor
książki "Chełmska 21" (Warszawa 2001) o historii warszawskiej wytwórni
filmowej. Publikował w paryskiej "Kulturze", w "Literaturze", "Kinie",
"Gazecie Wyborczej", w prasie zagranicznej. Doświadczenia związane z
wywiadem przekazuje studentom Wydziału Dziennikarstwa i Nauk
Politycznych UW, gdzie prowadzi wykład "Kultura wywiadu". Wydał dwa
tomiki poetyckie "Świat banalny" (1998) i "Drzewa wierzą naprawdę"
(2001). Jego wiersze przetłumaczono na języki: norweski, hebrajski,
włoski i angielski. Opowiadania drukowały pisma literackie. Jest też
autorem dramatów: "Na gałęzi", "Biografia", "Uwaga - złe psy!" i
"Naznaczeni".
Ostatnia jego książka, "Bagaże Franza K. czyli podróż której nigdy nie
było" (Instytut Wydawniczy Latarnik, 2004) opowiada o żydowskich
aktorach, z którymi przyjaźnił się Franz Kafka oraz o kobiecie jego
życia - Dorze Diamant. W aneksie można znaleźć dedykowaną temu samemu
tematowi sztukę Grzeli pt. "Naznaczeni". Książki tego autora w ofercie Instytutu Wydawniczego Latarnik
Zygmunt Kałużyński
Wybitny krytyk filmowy i publicysta (ur. 1918, zm. 30.IX.2004), związany z tygodnikiem "Polityka" od początku jego istnienia.
Zdobywca kryształowej statuetki Gwiazdy Telewizji Polskiej "za
osobowość telewizyjną i ogromny wkład w publicystykę kulturalną"
(2002).
Wychowanek Leona Schillera (ukończył wydział reżyserii w Państwowym
Instytucie Sztuki Teatralnej), niedokończony prawnik, miłośnik kina,
komiksu, jazzu, muzyki poważnej (sam akompaniował na fortepianie
podczas koncertów swemu przyjacielowi, sławnemu tenorowi, Bogdanowi
Paprockiemu) i kultury francuskiej.
Autor głośnych książek "Podróż na Zachód", "Nowa fala zalewa kino",
"Paszkwil na samego siebie", "Buntownik bywalec", "Wampir salonowiec",
"Pamiętnik orchidei czyli zapiski ocalonego z XX wieku".
Razem z Tomaszem Raczkiem w latach 1990-2000 prowadził cykl telewizyjny
"Perły z lamusa" (TVP 2), uznany przez czytelników "Polityki" za jeden
z najpopularniejszych programów tv Czterdziestolecia, cykle "Patrz i
sądź" (2001 - TVP2), "Perły w południe" (2002-2003, TVP2) oraz cykl
"Seans z przymrużeniem kamery" w TV Kino Polska (2004); publikował też
rozmowy o kinie współczesnym ("Wprost"). Wspólnie wydali wiele książek:
"Perłową ruletkę", "Poławiaczy pereł", "Perły do lamusa" i pięciotomowy
leksykon filmowy "Perły kina". I tom został poświęcony filmom
sensacyjnym i science fiction. II - najsłynniejszym ekranizacjom
literatury. III - komediom, filmom przygodowym i animowanym. IV -
filmom o miłości i seksie. V - filmom najlepszym, najgorszym i
najdziwniejszym, czyli tym wszystkim, o których rozmawia się
najchętniej i najciekawiej. Na wydanie czeka przygotowany tuż przed
śmiercią Zygmunta Kałużyńskiego ich wspólny "Alfabet na cztery ręce"
zawierający rozmowy o najważniejszych ludziach, pojęciach i uczuciach w
życiu obu Autorów.
Instytut Wydawniczy Latarnik wydał "Pamiętnik orchidei czyli Zapiski
ocalonego z XX wieku", za który Kałużyński otrzymał w kwietniu 2003
roku nagrodę Warszawskiej Premiery Literackiej. W maju 2004 roku
nakładem Instytutu Wydawniczego Latarnik ukazała się książka pt. "Do
czytania pod prysznicem czyli znalezione w osobistej szufladzie", a we
wrześniu 2005 roku trzeci tom tego tryptyku - "Kanon królewski czyli
Jego 50 ulubionych filmów". Książki tego autora w ofercie Instytutu Wydawniczego Latarnik Bibliografia Zygmunta Kałużyńskiego
Maria Kornatowska
Wykłada w łódzkiej Filmówce, jest krytykiem filmowym (miesięcznik "Kino")
felietonistką, eseistką i autorką wielu książek. W jej dorobku znajdują
się m.in.: "Filmy o miłości", "Monika Vitti", "Eros i film", "Wodzireje
i amatorzy", "Magia i pieniądze"(wywiad-rzeka z Agnieszką Holland) oraz
wyróżniona Nagrodą im. Bolesława Michałka monografia pt. "Fellini".
Od roku 1990 publikuje też stale za Oceanem - w "Przeglądzie Polskim"
oraz w nowojorskim "Nowym Dzienniku". Fascynuje ją Nowy Jork jako
miasto-filmowa dekoracja, jako miasto-spektakl. Lubi włóczyć się po
Manhattanie i odkrywać miejsca dziwne i nieznane.
Urodzony 18 sierpnia 1941 poeta,
krytyk literacki, dziennikarz i podróżnik. Ukończył polonistykę na
Uniwersytecie Warszawskim. Jako poeta debiutował w roku 1961 na łamach
tygodnika "Nowa Kultura". W latach 1968-1984 pracował jako dziennikarz
w redakcji "Ilustrowanego Magazynu Turystycznego Światowid", w okresie
1984-1986 prowadził dział krytyki literackiej w "Tygodniku
Kulturalnym", a od 1986 do 1989 był kierownikiem działu poezji w
miesięczniku "Okolice". W latach 1996-2004 związany był z Kolejową
Oficyną Wydawniczą w Warszawie.
Liczne recenzje i szkice krytyczno-literackie publikował m.in. na
łamach "Życia Literackiego", "Nowych Książek", "Nurtu", "Akcentu",
"Poezji", "Kierunków", "Pisma Literacko-Artystycznego". Członek Związku
Literatów Polskich. W latach 2000-2006 członek zarządu Klubu
Publicystyki Turystycznej Polskich Dziennikarzy. Autor popularnych
przewodników turystycznych: „Praga”, „Turyngia i Harz”, „Czar polskich
Kresów” (we współpracy z Tomaszem Ławeckim), „Pociągiem przez Europę”,
„Koleją na wakacje”.
Wydał kilka tomików poetyckich: "Łagodność" (1968), "Autoportret rąk"
(1971), "Prawie dom" (1981), "Nocny wariant" (1986), "Ciemna pamięć"
(1990), "Galicja" (1991), "Jesień z Audenem" (1992).
W czerwcu 2008 ukazała się nakładem IW Latarnik jego napisana 20 lat wcześniej powieść o gejowskiej miłosci - "Zatoka ostów".
Anglista (ur. 17 V 1975 r. w
Rybniku), absolwent Uniwersytetu Śląskiego, obecnie wicedyrektor
kolegium języka angielskiego w Bielsku-Białej. Jego artykuły, wywiady i
recenzje dotyczące kina i literatury grozy od lat ukazują się w
miesięczniku Nowa Fantastyka oraz na stronach jednego z
najpopularniejszych polskich portali o tego typu tematyce –
horror.com.pl. Publikował także w amerykańskim kwartalniku Surreal
Magazine oraz na stronach Fangorii i Visions of Terror. Jest także
jednym z autorów amerykańskiej "Encyclopedia of Sex and Culture"
(2006), gdzie m.in. opracowywał hasła dotyczące historii aktorstwa.
"Leksykon filmowego horroru" jest jego debiutem książkowym.
Pisarka, podróżniczka, fotograf, przewodnik wypraw do dżungli amazońskiej.
Wychowała się nad morzem, zbierając z plaży kawałki bursztynu. W
Koszalinie skończyła szkołę średnią i zaczęła pisać książki. Przez
pewien czas mieszkała w Londynie, pracując jako sprzątaczka i kelnerka
zbierała pieniądze na pierwszą wyprawę dookoła świata.
Zafascynowana tym, jaki wpływ na ludzkie życie ma miejsce, w którym się
przychodzi na świat, zaczęła podróżować. Nie chciała być turystką
kierującą się stereotypami i powierzchowną wiedzą o świecie, chciała
poznać i zrozumieć myśli i uczucia ludzi innych kultur; do dziś
najbardziej lubi docierać na koniec świata, gdzie czas stoi w miejscu.
Kocha puszczę amazońską, gdzie odkryła potęgę natury i istotę
człowieczeństwa. Jako pierwsza kobieta przeszła na piechotę przez
najbardziej malaryczną dżunglę świata w przesmyku Darien między Panamą
a Kolumbią.
Autorka ośmiu książek, w tym pierwszej polskiej książki opublikowanej przez National Geographic.
Urodził
się w pierwszej połowie ubiegłego stulecia, przy świetle naftowej lampy
w podczęstochowskiej wsi Konopiska. Już od urodzenia robił wrażenie na
kobietach. Ciocia Hela, która przy narodzinach asystowała, zemdlała gdy
go ujrzała. W dalszym życiu musiał więc sobie dawać radę bez asysty.
Wiódł żywot szczęśliwego wiejskiego dziecka. Do szkoły podstawowej nie
chodził. Mieszkał w niej. Do liceum też nie chodził. Dojeżdżał.
Czerwony autobus stawał tuż obok liceum przy Alei Najświętszej Marii
Panny 56. Szczęśliwym zbiegiem okoliczności stał się studentem
Uniwersytetu Warszawskiego, który poznawał dokładnie przez osiem lat.
Studiował wycieczkowanie, kopanie dołków, rozpoznawanie kamieni,
roślinek i gwiazd. Niepotrzebnie, z nieznanych powodów został bowiem
dziennikarzem. Po paru próbach w różnych redakcjach wylądował w "Życiu
Warszawy".Wtedy też wycieczkował, włócząc się po targach, jarmarkach, bazarach, polach i zagrodach. Przez ponad dziesięć lat efekty swych wypraw opisywał w "Życiu Warszawy". Zupełnie przypadkowo zrobiła się z tego kronika życia
codziennego schyłkowego PRL-u. Potem redagował "Pasmo", "Szpilki",
"Życie Codzienne", "Antenę", współpracował z wieloma redakcjami.
Dziś
uczy kandydatów na dziennikarzy, pisze rzadko, niechętnie. Częściej
widywany jest w "Szkle kontaktowym" w TVN24. Książki tego autora w ofercie Instytutu Wydawniczego Latarnik
Tomasz Raczek
Krytyk filmowy i publicysta (ur. 1957),
wydawca (Instytut Wydawniczy Latarnik), dyrektor kanałów filmowych nFilmHD, autor programów telewizyjnych
(TVP 2 - Ze sztuką na ty, Rozmowy bez sekretów, Perły z lamusa, Patrz i
sądź, Perły w południe; Canal+ - Siódme niebo, Ósme niebo, Nigdzie
indziej; Kino Polska - Seans z przymrużeniem kamery; Polsat - Oko na
miasto) i radiowych (PR 2, TOK FM, RMF FM, Radio Klasyka). Stworzył
słynny duet z Zygmuntem Kałużyńskim znany z zażartych sporów o filmy
prowadzonych zarówno w tv, jak i drukowanych w prasie i książkach.
Laureat "Wiktora" oraz nagród za osiągnięcia w dziedzinie krytyki
artystycznej (m.in. Nagrody im. Stanisława Wyspiańskiego), ukończył
wydział wiedzy o teatrze w warszawskiej Akademii Teatralnej (1981)
pisząc pracę magisterską na temat mówienia w telewizji. Publikował na
łamach "Rzeczpospolitej", "Polityki", "Przeglądu Tygodniowego",
"Teatru", "Filmu", "Kina", "Ekranu", "Cinemy", "The European", "The
Montreal Gazette", "Pani", "Wprost", "Kina Domowego DVD", "Tele Świata".
W 1992 roku stworzył od podstaw polską edycję "Playboya" i został jego
pierwszym redaktorem naczelnym; w roku 1999 stworzył nową formułę
miesięcznika "Voyage" (jako jego redaktor naczelny) a w 2001 wprowadził
na polski rynek prasowy tygodnik "Gala" (jako dyrektor programowy
Wydawnictwa Gruner+Jahr Polska). Był recenzentem teatralnym i filmowym,
kierownikiem literackim Teatru Komedia w Warszawie, Teatru Rozrywki w
Chorzowie i Teatru Muzycznego w Gdyni oraz Zespołu Filmowego "Oko",
wicedyrektorem TVP 2, wykładowcą w Wyższej Szkole Dziennikarskiej a
także oficerem rozrywkowym Polskich Linii Oceanicznych na ts/s "Stefan
Batory". W roku 2002 wraz ze swoim życiowym partnerem, Marcinem
Szczygielskim, założył wydawnictwo specjalizujące się w wydawaniu
książek o mediach i pisanych przez ludzi mediów - Instytut Wydawniczy
Latarnik im. Zygmunta Kałużyńskiego.
Tomasz Raczek jest autorem książek "Karuzela z idolami", "Pies na
telewizję", "Karuzela z madonnami", "Karuzela z herosami" oraz
napisanych wspólnie z Zygmuntem Kałużyńskim: "Perłowej ruletki",
"Poławiaczy pereł", "Pereł do lamusa" i pięciotomowego leksykonu
filmowego "Perły kina". W październiku 2009 ukazał się długo oczekiwany
a przygotowany tuż przed śmiercią Zygmunta Kałużyńskiego ich wspólny
"Alfabet na 4 ręce" zawierający rozmowy o najważniejszych ludziach,
pojęciach i uczuciach w życiu obu Autorów.
Raczek kocha morze i statki pasażerskie. Chociaż mieszka w Warszawie,
nie opuszcza go marzenie, by przenieść się do prawdziwej latarni
morskiej z widokiem po horyzont.
Kolekcjonuje książki, obrazy oraz wszelkie przedmioty związane z morzem, transatlantykami i latarniami morskimi.
Współtwórca (wraz z Maciejem Ejsmondem-Mechowskim) Stowarzyszenia Przyjaciół Mireille Mathieu - LOŻA MM.
Od lipca 2007 prowadzi blog internetowy: http://tomasz-raczek.bloog.pl
Urodził się 18 czerwca 1956
roku (zodiakalny Bliźniak) w Jarocinie. Jednak od dziecka jest
mieszkańcem Świnoujscia. W latach 1970-1975 uczył się w Technikum
Żeglugi Śródlądowej we Wrocławiu. Po skończeniu nauki rozpoczął pracę
na statkach Żeglugi Szczecińskiej jako motorzysta. Po roku otrzymał
dyplom oficerski. 9 lat później podjął pracę jako oficer mechanik na
morskich statkach rybackich w PPDiUR "Odra" w Świnoujściu, a w roku
1993 zamustrował jako oficer mechanik na statek handlowy u armatora
norweskiego, gdzie pracuje do dzisiaj. Przez 21 lat pływania po morzach
i oceanach świata trafił także pod bandery Wysp Bahama, Singapuru,
Panamy, Liberii, Vanuatu.
Był na Wyspach Brytyjskich, Falklandach, Aleutach, Kurylach, Curacao,
St.Maarten, Trynidadzie, Hispanioli, Dominice, Wyspach Szwedzkich i
Norweskich, Azorach, Wyspach Owczych i na Sachalinie, Spicbergenie,
Grenlandii, Nowej Funlandii, Nowej Szkocji, Wyspie Niedźwiedziej, na
Isla La Plata, na Kubie i Islandii. Modlił się razem z muzułmanami w
meczecie, z luteranami w zborach w Norwegii, ewangelikami w Cap
Haitien. Łowił kalmary o dwumetrowych tubach, gołymi rękami łapał
langusty na Karaibach, siedział okrakiem na żywym trzymetrowym rekinie
ludojadzie... Przerzucał w dłoniach samorodki złota na Alasce i
kilogramy agatów w Montevideo. Siedział w statku kosmicznym Chalenger i
w batyskafie. Był w miejscu sprzedaży Alaski - w wagonie kolejowym w
Seward. Tańczył na ulicach rumbę i mambo na Kubie, marengo i sambę w
Wenezueli, z sektą Hare Kriszna w Kanadzie. Obserwował na wolności
stada wielorybów na Grenlandii, łosi na Alasce, reniferów w Norwegii,
delfinów w wielu miejscach na świecie, pingwinów w Zatoce Berkeley,
stada łososi podczas tarła, foki i morsy, kapibary, kolibry i ćmy o
rozpiętości skrzydeł do 30 cm, szarańczę, orki, rekiny, ławice
tuńczyków, żółwie morskie, iguany. Widział zakutych w kajdany
bojowników Tupa Maros, pomniejszone do wielkości pięści ludzkie głowy
spreparowane przez łowców głów, ruiny Troi i mury Konstantynopola.
Był na 5 kontynentach, w 38 krajach, w 18 stolicach. Pływał po 3
oceanach i 18 morzach. Spędził 18 miesięcy za Kręgiem Polarnym. Płynął
ponad 100 kilometrów w głąb Misissipi, przepłynął wpław jezioro
Balaton. Przeżył tajfun Charlie na Północnym Pacyfiku i tajfun Louis na
Kubie. Widział lodowiec Child, czynne wulkany na Syberii, Islandii i
Alasce, Zorzę Polarną, góry lodowe oraz ogromne pola lodowe na Oceanie
Arktycznym, Grenlandii i Spicbergenie. Tonął na statku w Zatoce
Meklemburskiej w lodach, siedział na skałach w norweskich fiordach i na
piasku w Crabbs Peninsula na Antigule. Przez cały ten czas wszystko co
widział zapisywał i rysował. Jego kabina oficerska na statku pełna jest
morskich opowieści, z których powstała książka "Od rzek po oceany".
Pisarz, grafik, dziennikarz i
projektant wnętrz (ur. 1972r.), dyrektor artystyczny Instytutu
Wydawniczego Latarnik, autor okładek wszystkich książek wydawanych
przez Latarnika.
Przez sześć lat był związany z miesięcznikiem Playboy Edycja Polska, w
którym w latach 1998 - 2000 pełnił funkcję dyrektora artystycznego. W
latach 2000-2002 pracował jako dyrektor kreatywny portalu internetowego
Ahoj.pl (był autorem oryginalnej kampanii reklamowej), a następnie
został dyrektorem kreatywnym wydawnictwa Gruner + Jahr Polska, gdzie
stworzył makietę powstającego tygodnika "Gala" oraz modernizował
makiety graficzne istniejących w ramach wydawnictwa tytułów.
Jego prace publikowały pisma Playboy, Voyage, Newsweek, Pani, Olivia,
Rodzice, Auto Plus, a miesięcznik Fantastyka zamieścił obszerny wybór
jego grafik (Fantastyka 02/2001).
Jako dziennikarz związany z tygodnikiem Wprost, w którym przez dwa lata
prowadził rubrykę Top TV oraz miesięcznikiem Playboy, gdzie publikował
teksty poświęcone architekturze wnętrz i wzornictwu. W kwietniu 2007
został redaktorem naczelnym miesięcznika Moje Mieszkanie.
Pracował też w telewizji Canal+ (Nigdzie indziej) a w TVN
współprowadził program Pokojowe rewolucje, poświęcony projektowaniu
wnętrz.
Jako pisarz zadebiutował powieścią "PL-BOY czyli dziewięć i pół
tygodnia z życia pewnej redakcji". Jej sukces zachęcił go do napisania
kontynuacji - "Wiosna PL-BOYA czyli Życie seksualne oswojonych".
W grudniu 2004 Szczygielski zaskoczył wielbicieli cyklu o "PL-BOYU"
książką... kucharską. "Kuchnia na ciężkie czasy" zawiera 700 przepisów
jak niedrogo i do syta wyżywić rodzinę w czasach kłopotów z domowym
budżetem, kryzysu gospodarczego, działań wojennych lub zagrożenia
terrorystycznego.
W 2005 roku ukazała się kolejna powieść Szczygielskiego, poświęcona
mediom pt. "Nasturcje i ćwoki". Tym tazem bohaterkami książki są
redaktorki z miesięcznika dla kobiet. Jej kontynuacją jest wydana
jesienią 2006 roku książka "Farfocle namiętności".
W listopadzie 2007 nakładem Latarnika ukazała się jego piąta powieść -
BEREK. Jej teatralna adaptacja przygotowywana jest przez Andrzeja
Rozhina dla warszawskiego Teatru Kwadrat. Premierę przewidziano w grudniu 2008. W rolach głównych wystąpią Ewa Kasprzyk i Paweł Małaszyński.
Wybitny satyryk, aktor, reżyser,
felietonista (ur. 17 lipca 1937 r. w Małkini) w latach pięćdziesiątych
XX wieku studiował w Warszawie, m.in. chemię na Politechnice
Warszawskiej, przetwórstwo na SGGW, a także na Wydziale Aktorskim PWST;
w czasie studiów pisał teksty i występował w kabaretach studenckich,
był też bramkarzem i szatniarzem w klubie studenckim Stodoła; w latach
1960 - 1972 był aktorem, autorem i reżyserem warszawskiego Teatru STS.
Autor wielu sztuk teatralnych ("Rozmowy przy wycinaniu lasu"), skeczy
("Ucz się, Jasiu" w wykonaniu Jana Kobuszewskiego, Wiesława
Michnikowskiego i Wiesława Gołasa) i słuchowisk radiowych, a także
scenariuszy do filmów Stanisława Barei ("Miś", "Co mi zrobisz, jak mnie
złapiesz"), w których również występował i był współreżyserem. Odtwórca
niezapomnianej roli kaowca w filmie Marka Piwowskiego Rejs. Współautor
i aktor kabaretów Owca, Dudek, Lopek i Wagabunda.
W drugiej połowie lat 90. pisał felietony do tygodnika Wprost, obecnie stały felietonista dziennika Rzeczpospolita.
Laureat wielu nagród, m.in. za najlepszy scenariusz do filmu "Rozmowy
kontrolowane" na FPFF w Gdyni w 1992 roku, Nagrody Kisiela dla
najlepszego publicysty w 1998 roku, nagrody telewizyjnego Pegaza "za
poczucie humoru i przenikliwość umysłu" w 2002 roku.
Pisarka, felietonistka, autorka tekstów piosenek, graficzka. Urodziła
się w 1914 roku w Łodzi. Wybuch II wojny światowej przerwał jej studia
prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Jako Żydówka (prawdziwe
nazwisko - Sonia Landau), wraz z rodziną została zmuszona, aby
przenieść się do getta. Tam spędziła prawie dwa lata, zanim cudem udało
jej się uciec wraz z matką. Na wolności szybko zaczęła współpracę z
polskim ruchem oporu. Została aresztowana przez gestapo, trafiła
najpierw do aresztu w Alei Szucha, potem na Pawiak, wreszcie do
Oświęcimia.
Uciekła w czasie ewakuacji obozu koncentracyjnego i słynnego Marszu
Śmierci. Po wojnie spisała swoje wspomnienia: najpierw w książce
"Przeżyłam Oświęcim", potem - w latach 60. - w "Pustej wodzie".
Po 1968 roku, jej dwaj synowie zostali zmuszeni do opuszczenia Polski z
powodu swojego żydowskiego pochodzenia. Żywulska podążyła za nimi.
Wyjechała do Monachium. Umarła na białaczkę w 1992 roku. Została
pochowana w Düsseldorfie.
